بایگانی دسته: بهار 97

قله کاسونک، ۲۱ اردیبهشت ۹۷

درباره قله کاسونک:

قله کاسونک با ارتفاع ۳۶۷۵ متر در منطقه البرز مرکزی و در محدوده فشم از توابع شهرستان رودبار قصران قرار دارد و برای صعود آن از روستای گرمابدر اقدام می‌شود. این روستا در انتهای جاده‌ای فرعی قرار دارد که از میدان فشم به سمت شمال شرق کشیده شده و در این مسیر روستاهای مختلفی مثل روته، زایگان، لالان و آبنیک قرار دارد.

نزدیک‌ترین قله به کاسونک، قله شیورکش است که در غرب آن قرار دارد و با خط‌الراسی سنگی و تیغه‌ای به آن می‌رسد. کاسونک از طریق گردنه یونه‌زا در شمال به قله اشتر و خط‌الراس خاتون بارگاه و از طریق گردنه‌ای در جنوب شرق خود به قله کافره وصل می‌شود. همچنین از طریق قله شیورکش و گردنه‌ای که در جنوب غرب آن قرار دارد به قله پیرزن کلوم متصل می‌شود.

از فراز کاسونک خط‌الراس خاتون بارگاه تا قلل برج و خلنو و سرکچال در سمت شمال و شمال غرب، خط‌الراس شیورکش در سمت غرب، پیرزن کلوم و مهرچال در جنوب غرب، شاخه‌ای از دشت لار مشهور به خشکه لار و قلل آتشکوه و ریزان در جنوب، کافره در جنوب شرق، قله دماوند در سمت شرق و همچنین دشت لار و قلل اطراف آن در سمت شمال شرق رویت می‌شوند.

زمان‌بندی برنامه:

۵:۳۰ حرکت از ایستگاه مترو شهید باقری

۶:۳۰ محیط بانی گرمابدر

۶:۴۵ پارک ماشین در کنار جاده خاکی

۶:۵۰ حرکت به سمت گردنه یونه زا

۸:۰۰ گردنه یونه زا، ده دقیقه توقف

۹:۰۰ توقف برای صبحانه به مدت ۲۰ دقیقه

۱۰:۰۰ گردنه و ابتدای یال زیر قله، ۱۰ دقیقه توقف

۱۱:۱۵ قله

۱۱:۳۰ فرود

۱۳:۱۵ گردنه یونه زا

۱۴:۱۵ محل پارک ماشین

۱۶:۰۰ تهران

شرح برنامه:

یک هفته بیشتر تا ماه رمضان باقی نمانده و بطور معمول در این ماه برنامه جدی کوهنوردی نخواهم داشت و مایل هستم این هفته برنامه‌ای داشته باشم. در حالیکه به آخر هفته و یک برنامه فکر می‌کنم، شرایط جوی در آخر هفته نیز چندان مناسب برنامه نیست. قله کاسونک را برای این هفته در نظر گرفته و به گروه کوهنوردی شهید ورکش نیز پیشنهاد می‌کنم. برای اواسط هفته بارش‌های پراکنده‌‌ای پیش‌بینی شده بود و برای بعدازظهر جمعه نیز احتمال ناپایداری جوی وجود داشت. به همراه یک تیم جمع و جور و دوستان شناخته شده عازم برنامه شدیم و امیدوار بودیم تا با برنامه‌ریزی و زمان‌بندی دقیق از این فرصت نیم روزه استفاده کرده و قله را صعود نماییم.

سحرگاه جمعه با ماشین سواری یکی از همنوردان به سمت گرمابدر حرکت کردیم. به محیط‌بانی گرمابدر رسیدیم و خوشبختانه یا متاسفانه! مسیر برای تردد ماشین باز بود. مسیر جاده خاکی دشت لار را طی کرده و با توجه به خراب بودن جاده، مقداری جلوتر در ابتدای یال صعود قله خاتون بارگاه و نرسیده به دیواره خاتون بارگاه ماشین را پارک کردیم. بارش‌های دیشب و روزهای قبل همه جا را سفیدپوش کرده و تداعی کننده یک صبح زمستانی بود.

مسیر جاده خاکی را به سمت گردنه در پیش گرفته و از راه جاده و بیراهه‌ها خود را به گردنه یونه‌زا یا همان گردنه خاتون بارگاه می‌رسانیم. در طول مسیر ماشین‌های زیادی تردد می‌کردند و همچنین در محل گردنه نیز تعدادی ماشین پارک کرده بودند.

پس از دقایقی استراحت، مسیر قله کاسونک را از گردنه یونه‌زا به سمت جنوب در پیش می‌گیریم. تپه کوچکی در ابتدای مسیر قرار دارد که آن را صعود می‌کنیم. در حالیکه می‌توانستیم از سمت چپ، آن را تراورس کرده و مقدار کمی مسیر را کوتاه نماییم. از بالای این تپه، قله کاسونک و یال شمالی مسیر صعود آن در معرض دیدمان قرار می‌گیرد.

مسیری با شیب ملایم و پر فراز و نشیب که تا گردنه و یال زیر قله ادامه دارد. در میان راه و در محلی مناسب برای صبحانه توقف می‌کنیم و دوباره به مسیر ادامه می‌دهیم. با افزایش ارتفاع، دشت لار و برخی قله‌های آن در سمت چپ دیده می‌شوند که بعنوان نمونه خط‌الراس دوخواهرون و برخی قلل آن مثل چپکرو از قله‌هایی هست که آنها را می‌شناسیم. همچنین روستای گرمابدر را در سمت راست خود مشاهده می‌کنیم.

به شخصه این منطقه و مناظر زیبای آن را بسیار دوست دارم. بخصوص که بارش‌های شب گذشته و همچنین تشکیل ابرهای جوششی، باعث پدید آمدن مناظر فوق‌العاده زیبایی شد که تعدادی از تصاویر آن را در این گزارش تقدیم می‌کنم.

به یال انتهایی قبل از قله می‌رسیم و پیش از آن مقداری استراحت می‌کنیم. از اینجا به بعد به حجم برف بطور قابل توجهی افزوده می‌شود. این یال پر شیب را به سمت قله طی کرده و در برخی قسمت‌ها بطور مختصر دست به سنگ می‌شویم. سعی می‌کنیم از روی قسمت‌های سنگی صعود کنیم که حجم برف کمتری دارند و برای صعود مناسب می‌باشند.

با پشت سر گذاشتن این یال بر فراز قله کاسونک قرار می‌گیریم. مناظر بسیار زیبایی در اطراف شکل گرفته است و دوستان به تصویربرداری از مناظر اطراف می‌پردازند.

از آنجا که اوضاع هوا رو به وخامت است، توقف را کوتاه کرده و به سمت پایین سرازیر می‌شویم. مسیر فرود را از قسمتی با عمق برف بیشتر و با مقداری فاصله از مسیر صعود و سنگ‌ها انتخاب می‌کنیم تا هم سریع‌تر ارتفاع خود را کم کنیم و هم لغزندگی سنگ‌ها خطری ایجاد نکند. عمق برف بسیار زیاد است و در برخی جاها تا بالای کمر در برف فرو می‌رویم. همچنین در برخی قسمت‌ها که امکان آن فراهم است سر می‌خوریم.

با نزدیک شدن به گردنه صدای رعد و برق از ارتفاعات بالاتر به گوش می‌رسد و بارش تگرگ آغاز می‌شود. خوشبختانه در زمان مناسب صعود خود را انجام داده بودیم و در مسیر بازگشت قرار داشتیم. در انتها، مسیر گردنه را به سمت گرمابدر و محل پارک ماشین طی کرده و سپس به سمت تهران حرکت می‌کنیم.

پس از مدتها برنامه زیبا و دلچسبی را پشت سر گذاشته و از این بابت خوشحال و سپاسگزار خداوند بودم.. به امید دیدار..

 

نکات برنامه:
  • در گردنه با پیرمرد کوهنوردی برخورد کردیم که معتقد بود نام قله‌ای که صعود کرده‌ایم قله کافره بوده و نام قله کاسونک و کافره برعکس نامگذاری مرسوم می‌باشد. اگرچه این اختلاف نظرها در نامگذاری قله‌ها طبیعی است، اما در هیچ منبعی نام قله کافره و کاسونک مطابق گفته‌های ایشان نیامده و همین نامگذاری فعلی رایج شده است.
  • در طول مسیر برنامه منبع و چشمه آب آشامیدنی وجود ندارد.
  • در صورتیکه مسیر جاده خاکی از محیط‌بانی گرمابدر تا گردنه یونه‌زا باز و قابل تردد بوسیله ماشین باشد و تا گردنه را با ماشین طی کنید، مدت زمان بیشتری در اختیار خواهید داشت و مسافت پیمایش کاهش می‌یابد.
  • در این برنامه اهمیت توجه به هواشناسی کوهستان، زمان‌بندی در برنامه‌ها و همچنین انتخاب اعضای گروه بنحویکه با شرایط آن برنامه تطبیق داشته باشند بوضوح دیده می‌شود.

ییلاق ماسال، ۱۲ و ۱۳ اردیبهشت ۹۷

سلام به دوستان و همراهان گرامی..

در این صفحه تعدادی از تصاویر مناظر برنامه ییلاق ماسال که با گروه کوهنوردی شهید ورکش همراه شدم را به اشتراک می‌گذارم. ییلاقات ماسال مجموعه‌ای از چندین ییلاق کوچک با اسامی مختلف می‌باشد که در ارتفاعات ماسال در استان گیلان واقع شده‌اند. محل اقامت ما در کلبه‌های چوبی “ییلاق شنبه راه” که تقریبا مرتفع‌ترین ییلاق این منطقه بود، قرار داشت. با توجه به اینکه شبانه از تهران حرکت کرده بودیم، صبح چهارشنبه به محل اقامت رسیده و سپس در طبیعت زیبای آن به گشت و گذار پرداختیم. پس از صرف ناهار با نیسان به محل شهادت میرزا کوچک خان جنگلی که در ادامه مسیر جاده قرار داشت رفته و سپس به محل اقامت خود بازگشتیم. عصر چهارشنبه برای ساعتی رگبار شدید همراه با رعد و برق داشتیم و همین باعث شد که پس از باران مناظر بسیار زیبایی پدیدار شود. از آنجا که این منطقه فاقد برق است، برای روشنایی از موتور برق و برای گرم کردن کلبه‌ها از بخاری‌های نفتی و یا هیزمی استفاده می‌شود.

صبح پنجشنبه پس از صرف صبحانه به سمت تهران حرکت کردیم. در مسیر تهران در کنار “دریاچه سقالکسار” که در واقع یک سد خاکی می‌باشد چند ساعتی توقف داشته و ابتدای شب به تهران رسیدیم.