بایگانی دسته: بهار 98

قله پاشوره، ۳۰ خرداد ۹۸

درباره قله پاشوره:

قله پاشوره با ارتفاع ۳۸۷۰ متر در منطقه البرز مرکزی، در محدوده جاده هراز و در بخش لاریجان شهرستان آمل استان مازندران قرار دارد. این قله بر روی خط‌الراسی شرقی غربی واقع شده است که از سمت غرب به گردنه و قله عبرت، و از سمت شرق به قله هلزم می‌رسد. همچنین روستای نوا در شمال غربی قله و روستای لاسم در جنوب غربی آن قرار داشته و مهمترین مسیرهای صعود این قله می‌باشند.

بدون شک خط‌الراس عظیم دوبرار در سرتاسر جنوب، و قله با شکوه دماوند در شمال غربی قله پاشوره، جلوه‌های ویژه الهی این برنامه و این قله می‌باشند.

همانطور که اشاره شد مسیرهای اصلی صعود قله پاشوره عبارتند از:

  • روستای نوا، دشت آزو، گردنه عبرت، قله پاشوره
  • روستای نوا، دشت آزو، دره پاشوره، قله پاشوره
  • روستای لاسم، یال جنوب غربی، قله پاشوره

مطابق برنامه‌ریزی قبلی در این برنامه از روستای نوا و از مسیر گردنه عبرت قله را صعود کرده و از مسیر دره به سمت نوا بازگشتیم که در ادامه به مشروح گزارش اشاره خواهد شد.

شرح گزارش برنامه:

سلام به دوستان و همنوردان گرامی

اگرچه نتوانستیم از بهار سرسبز امسال به خوبی استفاده کنیم، تصمیم گرفتیم در آخرین روزهای بهار قله پاشوره را از طریق دشت زیبای آزو صعود نماییم.

دشت آزو در جنوب شرقی روستای کوهستانی نوا و در ارتفاعات آن واقع شده است. برای سفر به این روستا پس از امام‌زاده هاشم در جاده هراز و بعد از پلور و حدود ۵ کیلومتر پس از آب اسک، روبروی رستوران سالاری یک جاده فرعی در سمت راست ما را به روستای نوا می‌رساند. این جاده کوهستانی و پرپیچ و خم با گذر از روستاهای گیلاس و کنارانجام به روستای نوا ختم می‌شود.

روستای نوا

گروه ما در ساعت ۴:۱۵ از میدان نوبنیاد به سمت جاده هراز به راه افتاد و ساعت ۶:۴۵ به روستای نوا رسیده و ماشین‌ها را در جنب کارخانه آب معدنی پارک کردیم. حدود یک ربع طول کشید تا آماده حرکت شده و سپس از مسیر کنار کارخانه آب معدنی پیمایش خود را آغاز کردیم.

یک مسیر پاکوب مشخص ما را به سمت دشت آزو هدایت می‌کند. در مسیر دشت و در سمت راست ما در کف دره رودخانه‌ای جریان دارد. این مسیر بسیار زیبا و سرسبز را در یک هوای خنک و بی‌نظیر همراه با مه صبحگاهی طی کرده تا در ساعت ۸:۱۰ به کلبه‌ای واقع در دشت آزو می‌رسیم. این کلبه و محدوده اطراف آن، محل مناسبی برای طبیعت گردی و شب‌مانی کوهنوردانی است که این برنامه را دو روزه اجرا می‌نمایند. همچنین در این روز شاهد مرمت و بازسازی کلبه به دست دونفر از اهالی بومی منطقه بودیم که جا دارد از زحمات دلسوزانه و خالصانه این عزیزان تشکر کنیم.

کنار کلبه برای صبحانه توقف کردیم. مناظر دشت آزو و همچنین قله زیبای دماوند با ابر قارچی که بر فراز آن شکل گرفته در این هوای مطبوع بسیار منحصر به فرد است. پس از یک ساعت توقف و با آماده شدن همنوردان به سمت قله حرکت می‌کنیم.

در پیش روی ما دو مسیر وجود دارد. یکی مسیری که از داخل دره تا زیر قله ادامه دارد و دیگری مسیر خط‌الراسی که پیش روی ما در جهت جنوب شرق و به عبارتی در سمت راست دیده می‌شود. طبق برنامه از مسیر خط‌الراس قله را صعود کرده و از مسیر دره باز خواهیم گشت.

در مسیر پاکوب و مقداری پس از کلبه به سمت دیگر رودخانه می‌رویم. پس از مختصری پیمایش و در سمت راست، یک یال مشخصی دیده می‌شود که انتهای آن به گردنه عبرت بر روی خط‌الراس می‌رسد. البته برخی به اشتباه یال قبلی که برای صعود قله عبرت مناسب است صعود می‌کنند که برای صعود پاشوره نیازی به این کار نمی‌باشد. مسیر یال را طی کرده و ساعت ۱۱:۲۰ به گردنه عبرت می‌رسیم. البته حدود نیم ساعت نیز برای جستجوی موبایل یکی از همنوردان زمان گذاشتیم. شایان ذکر است مسیر یال تا پیش از گردنه در برخی قسمت‌ها پرشیب می‌باشد.

از اینجا و بر روی گردنه، قله عبرت در غرب ما و قله پاشوره در امتداد شرقی خط‌الراس قرار گرفته است.

با قرار گرفتن بر روی یال قله پاشوره، خط‌الراس دوبرابر در سمت جنوب همانند یک دیوار مرتفع پیوسته و سراسری از جنوب شرق تا جنوب غرب کشیده شده است. همچنین روستای لاسم نیز در کوهپایه‌های دوبرار دیده می‌شود. در مسیر خط‌الراس باد خنکی از جانب دوبرار به سمت ما می‌وزد و گرمای میانه روز را قابل تحمل می‌کند.

مسیر خط‌الراس را به سمت شرق ادامه می‌دهیم. یال پاشوره طولانی و پرشیب است. از زیبایی‌های دیگر این مسیر، دیواره‌ها و صخره‌های شمالی قله پاشوره است که در شمال یال قرار گرفته است.

در این مسیر تعدادی قله فرعی قرار دارد که پس از پشت سر گذاشتن آن‌ها قله نمایان خواهد شد. در نهایت ساعت ۱۴:۱۵ بر فراز قله پاشوره قرار می‌گیریم. در محوطه قله فضای وسیعی وجود دارد و زمین مسطح است. در اینجا مقداری استراحت کرده و پس از عکاسی در ساعت ۱۴:۴۵ به سمت مسیر بازگشت سرازیر می‌شویم.

گاهی گمان نمی‌کنی ولی خوب می‌شود
گاهی نمی‌شود که نمی‌شود که نمی‌شود
گاهی بساط عیش خودش جور می‌شود
گاهی دگر تهیه بدستور می‌شود
گه جور می‌شود خود آن بی مقدمه
گه با دو صد مقدمه ناجور می‌شود
گاهی هزار دوره دعا بی اجابت است
گاهی نگفته قرعه به نام تو می‌شود
گاهی گدای گدایی و بخت با تو یار نیست
گاهی تمام شهر گدای تو می‌شود
گاهی برای خنده دلم تنگ می‌شود
گاهی دلم تراشه‌ای از سنگ می‌شود
گاهی تمام آبی این آسمان ما
یکباره تیره گشته و بی رنگ می‌شود
گاهی نفس به تیزی شمشیر می‌شود
از هرچه زندگیست دلت سیر می‌شود
گویی به خواب بود جوانی مان گذشت
گاهی چه زود فرصتمان دیر می‌شود
کاری ندارم کجایی چه می‌کنی
بی عشق سر مکن که دلت پیر می‌شود..

قیصر امین‌پور

راه بازگشت از قله، از طریق یک مسیر شن اسکی در شمال شرقی قله به سمت دره پاشوره می‌باشد. مسیر دره نیز مشخص بوده و تا گوسفندسرا و سپس دشت آزو امتداد دارد.

در هنگام بازگشت از قله، با انتخاب جهت اولیه نامناسب به سمت شرق و قله هلزم، از مسیر اصلی فرود منحرف شدیم و همین مسئله باعث شد مدتی به دنبال مسیر بازگشت بگردیم. البته پس از حدود ۴۵ دقیقه و با کمک تجهیزات ناوبری، مسیر اصلی را پیدا کرده و بدون مشکل از سمت دیگر دره به آن وارد شدیم. متاسفانه در اینجا یکی از همنوردان بدون هماهنگی از گروه جدا شده و اعلام می‌کند از سمت دیگری به داخل دشت رفته و بازمی‌گردد. این اتفاق باعث می‌شود ایشان برای مدت زمانی مفقود شده و مجبور شوم ضمن هدایت گروه به سمت پایین، دوباره به سمت ایشان بازگردم. این لحظه‌های سخت و پراسترس مشکلاتی برای گروه ایجاد کرده و یکی از سخت‌ترین و بدترین اتفاقات دوران کوهنوردی من را رقم می‌زند که ذکر جزئیات آن در حوصله این نوشته نمی‌باشد.. ولی پر واضح است که از بدیهی‌ترین اصول اولیه کوهنوردی، حرکت گروهی و جدانشدن از گروه می‌باشد. البته به لطف خدا قبل از تاریکی تمام اعضای گروه به سلامت به دشت بازمی‌گردند.

پس از مقداری استراحت و تجدید قوا مسیر روستای نوا را در پیش گرفته و در محل پارکینگ برنامه را به اتمام می‌رسانیم.

نکات برنامه:
  • در محوطه دشت و قبل از صعود به سمت یال، آب مورد نیاز خود را از چشمه بردارید.
  • در مسیر بازگشت، یک چشمه در میانه‌های دره وجود دارد.
  • همواره توجه به اصول کوهنوردی در همه برنامه‌ها لازم و ضروری می‌باشد.
  • همانطور که اشاره شد، اهمیت و نقش کمکی جی پی اس در این برنامه قابل توجه بود.

برای همه شما آرزوی صعودهایی ایمن و موفق می‌نمایم..

قله توچال، ۶ اردیبهشت ۹۸

سلام همنوردان گرامی

اگرچه کمتر قله‌های شمال تهران را برای کوهنوردی در نظر می‌گیرم، اما تلاش می‌کنم زمان‌های مناسبی که طبیعت زیباتری را شاهد باشم برای این کار انتخاب کنم. امروز نیز با توجه به اینکه هنوز چهره و وضعیت کوهستان‌ها زمستانی است و با توجه به آب و هوا قله توچال را برای صعود انتخاب کردم.

طبق قرار قبلی، قبل از ساعت ۵:۰۰ در میدان مجسمه دربند بودم. متاسفانه صبح برنامه با پیام انصراف یکی از دوستان و همنوردان همیشه همراهم مواجه شدم. با حضور سایر همنوردان و با حدود ده دقیقه تاخیر به سمت شیرپلا حرکت کردیم. از همان ابتدای حرکت در یک هوای مه آلود پیمایش خود را آغاز کردیم که پس از مدت کوتاهی بارش برف نیز به آن اضافه شد. مسیر را به آهستگی طی کرده و ساعت ۸:۰۰ به شیرپلا رسیدیم. برای صبحانه حدود یک ساعت توقف کرده و سپس مسیر یال سنگ سیاه را در پیش گرفتیم. ساعت ۱۱:۳۰ به جانپناه امیری رسیدیم. یکی از همنوردان شرایط صعود را نداشت و پیش از جانپناه به سمت پایین بازگشت. پس از نیم ساعت توقف مسیر را به سمت قله در پیش گرفتیم. بارش برف قطع شده بود و هر از گاهی همه جا را مه فرا می‌گرفت. در نهایت ساعت ۱۳:۵۰ به قله رسیدیم.

با مناظر بسیار زیبایی در یک هوای عالی مواجه بودیم. پس از عکاسی و استراحت که یک ساعت به طول کشید مسیر بازگشت را در پیش گرفتیم. دو نفر از دوستان با تله کابین بازگشتند و من و یکی از همنوردان مسیر بازگشت را از یال سنگ سیاه و سپس دره اوسون در پیش گرفتیم. پس از نیم ساعت به جانپناه امیری رسیده و بدون توقف مسیر را ادامه دادیم. پیش از رسیدن به دره اوسون دوباره بارش برف آغاز شده و تا انتهای برنامه ادامه داشت. ساعت ۱۸:۰۰ در انتهای مسیر دره برای نماز و استراحت به مدت ۴۵ دقیقه توقف کردیم و دوباره مسیر را ادامه داده و ساعت ۱۹:۲۰ به میدان مجسمه رسیدیم.

الهی آنکه تو را دوست دارد چگونه با خلقت مهربان نیست؟!

الهی راز دل را نهفتن دشوار است و گفتن دشوارتر..

الهی آن خواهم که هیچ نخواهم..

(فرازهایی از الهی نامه)

خوشبختانه آب و هوای امروز بسیار دلپذیر بود. اغلب برنامه زیر بارش ملایم برف و بدون وزش باد طی شد. بر روی قله نیز ابرها مناظر بسیار زیبایی را شکل داده بودند. در ادامه تعدادی از تصاویر برنامه را مشاهده می‌کنید.

قاصدک‌های پریشان را که با خود باد برد
با خودم گفتم مرا هم می‌توان از یاد برد..

ای که می‌پرسی چرا نامی ز ما باقی نماند
سیل وقتی خانه‌ای را برد، از بنیاد برد

عشق می‌بازم که غیر از باختن در عشق نیست
در نبردی این چنین هر کس به خاک افتاد، بُرد

شور شیرین تو را نازم که بعد از قرن‌ها
هر که لاف عشق زد، نامی هم از فرهاد برد

جای رنجش نیست از دنیا، که این تاراجگر
هر چه برد از آنچه روزی خود به دستم داد برد

در قمار دوستی جز رازداری شرط نیست
هر که در میخانه از مستی نزد فریاد، برد

فاضل نظری

قله کلکچال، ۲۹ فروردین ۹۸

سلام به دوستان و همنوردان خوبم

امیدوارم که همیشه سلامت و پا به کوه باشید. امسال اولین برنامه کوهنوردی خود را با مقداری تاخیر در انتهای فروردین با صعود قله کلکچال آغاز کردم. همراه و هماهنگ با تعدادی از دوستان ساعت ۶:۳۰ در پارک جمشیدیه گرد هم آمدیم و در یک هوای بهاری پیمایش خود را شروع کردیم. در اردوگاه کلکچال برای صبحانه توقف کرده و سپس برای حرکت به سمت قله آماده شدیم. با افزایش ارتفاع و در مسیر گردنه کلکچال چهره برنامه کاملا زمستانی شده و بر حجم برف بطور قابل توجهی افزوده شد. قطعا در چندسال اخیر ارتفاعات تهران با این مقدار برف مواجه نشده و برای همین در چنین روزهایی در ارتفاع بالای ۳۰۰۰ متر هنوز مقدار قابل توجهی برف وجود دارد. وزش باد با سرعت بین ۲۰ تا ۳۰ کیلومتر بر ساعت بطور پیوسته در جریان است و همین باعث می‌شود دمای حسی کاهش یابد. بر روی گردنه مقداری استراحت کرده و سپس به سمت قله حرکت می‌کنیم. یال اول و دوم را پشت سر گذاشته و قله فرعی را صعود می‌کنیم. اگرچه نیازی به استفاده از یخ‌شکن نمی‌دیدم ولی برخی از کوهنوردان برای احتیاط بیشتر و افزایش اطمینان خود از یخ‌شکن استفاده می‌کردند. پس از مقداری توقف باقیمانده مسیر را پشت سر گذاشته و در ساعت ۱۳:۱۰ قله کلکچال را صعود کردیم.

وزش باد بطور پیوسته ادامه داشت و اجازه توقف زیادی به ما نمی‌داد. لذا پس از استراحت کوتاهی مسیر بازگشت را در پیش گرفته و به سمت پایین سرازیر شدیم. مسیر صعود خود را بازگشته و در اردوگاه کلکچال برای ناهار توقف کردیم. سپس به سمت تپه نورالشهدا رفته و پس از نماز و زیارت مزار شهدای گمنام به سمت پارک جمشیدیه سرازیر شدیم.

امیدوارم این صعود مقدمه برنامه‌های خوب و موفق و زیبای ما در سال جدید باشد. ان‌شاالله..

در ادامه تعدادی از تصاویر برنامه امروز را مشاهده می‌کنید.