بایگانی دسته: تابستان 95

قله کافره، ۵ شهریور ۹۵

درباره کافره:

قله کافره با ارتفاع ۳۶۵۰ متر یکی از قله‌های دور افتاده البرز مرکزی می‌باشد. این قله در منطقه عمومی لواسانات و غرب دشت لار واقع شده و نزدیک‌ترین روستا به آن روستای گرمابدر فشم می‌باشد. در اطراف این قله منفرد قله‌های متعددی وجود دارد که برخی از آنها عبارتند از: قله پرسون در جنوب، ریزان و آتش کوه در جنوب غرب، پیرزن کلوم و مهرچال در غرب، کاسونک و شیورکش و پشت آنها خاتون بارگاه و خط الراس آن تا خلنو در شمال غرب، خط الراس دوخواهرون و قله‌های آن در شمال و قله دماوند در شرق…

مسیرهای اصلی صعود به این قله همگی از مبدا روستای گرمابدر بوده و یال غربی قله را صعود می‌کنند. سه مسیر اصلی عبارتند از:

۱- روستای گرمابدر، گردنه یونه‌زا، قله کاسونک، گردنه کافره کاسونک، یال غربی، قله کافره

۲- روستای گرمابدر، گردنه یونه‌زا، گردنه شرقی قله کاسونک، گردنه کافره کاسونک، یال غربی، قله کافره

۳- روستای گرمابدر، گردنه شیورکش پیرزن کلوم، گردنه کافره کاسونک، یال غربی، قله کافره

کافره از نمای غربی
کافره از نمای غربی
زمان‌بندی برنامه:

۶:۱۵ حرکت از تهران

۷:۳۰ شروع پیمایش

۹:۳۰ گردنه شیورکش، ۴۵ دقیقه توقف برای صبحانه

۱۱:۴۵ گردنه کافره کاسونک، ۱۵ دقیقه استراحت

۱۲:۱۵ ابتدای یال کافره

۱۴:۱۵ قله کافره، ۴۵ دقیقه استراحت و عکاسی

۱۵:۰۰ سرازیر به سمت گردنه

۲۰:۳۰ روستای گرمابدر

شرح برنامه:

باید اعتراف کنم همچین برنامه‌هایی که کمتر شناخته شده هست و کمتر اجرا میشه رو بیشتر از برنامه‌ها و قله‌های شناخته شده و مشهور دوست دارم. هر چقدر کمتر شناخته شده باشه بکرتر و خاص‌تره… هرچند هر برنامه‌ای زیبایی‌ها و ویژگی‌های خاص خودش رو داره…

مطابق برنامه و قرار قبلی به اتفاق سرپرست توانمند و همنورد خوبم از گروه کوهنوردی شهید ورکش برای صعود به قله کافره از تهران به سمت لواسانات و فشم حرکت کردیم. از میدان فشم به سمت گرمابدر رفته و با عبور از چندین روستا به روستای گرمابدر رسیده و وارد روستا شدیم. مسیر جاده خاکی را از کنار رودخانه ادامه داده و در یک محل مناسب، کنار جاده و رودخانه، ماشین را پارک کردیم.

مسیر صعود و بازگشت کافره
کل مسیر صعود و بازگشت کافره

اگرچه گزارشهای صعود کافره نشان می‌دهد اغلب گروه‌های کوهنوردی مسیر کاسونک را برای صعود این قله انتخاب می‌کنند، اما مسیر انتخابی ما برای این برنامه از گردنه شیورکش یا همان مسیر سوم بود. با آماده‌سازی کوله‌ها مسیر جاده خاکی را از کنار رودخانه در پیش گرفتیم. همانطور که در تصویر مشاهده می‌کنید در مسیر جاده خاکی و در سمت راست رودخانه دو دره وجود دارد که دره اول به گردنه شیورکش پیرزن کلوم منتهی شده و برای مسیر برگشت پیش بینی شده است، و دره دوم که به یال قله شیورکش می‌رسد برای مسیر صعود در نظر گرفته شده است. با عبور از رودخانه و ورود به دره دوم در مسیر پاکوب حرکت می‌کنیم و در همان اوایل دره به یک چشمه می‌رسیم. پس از برداشتن آب، بلافاصله بعد از چشمه و در دامنه سمت راست، روی پاکوب به سمت یال قله شیورکش ارتفاع می‌گیریم تا به یال می‌رسیم. در حالیکه بر روی یال به سمت گردنه شیورکش حرکت می‌کنیم خط الراس خاتون بارگاه در سمت چپ و قله‌های پیرزن کلوم، مهرچال، آتش کوه و سیاه‌لت در سمت راست ما قرار گرفته است. به صخره‌های قله شیورکش که رسیدیم در پناه یک سنگ‌چین برای صبحانه توقف کردیم.

از اینجا چند دقیقه تا گردنه شیورکش فاصله بود که خود را به گردنه رسانده و صخره‌ها و قله شیورکش را تراورس کردیم. در همین زمانها بود که بالاخره قله کافره نمایان شد!

IMG_3796
منظره قله کافره بعد از گردنه شیورکش

در ادامه مسیر و بعد از تراورس قله شیورکش، قله کاسونک را که در سمت چپ ما قرار گرفته است نیز تراورس کرده و به سمت گردنه بین کافره و کاسونک ارتفاع کم می‌کنیم.

IMG_3800
به سمت گردنه بین کافره و کاسونک

از گردنه تا یال صعود به کافره دو تپه کوچک وجود دارد که از سمت چپ آنها تراورس کرده و به ابتدای یال غربی کافره می‌رسیم.

مسیر صعود و فرود از گردنه تا قله کافره
مسیر صعود و فرود از گردنه تا قله کافره

همانطور که در تصویر فوق مشاهده می‌کنید مسیر صعود از جبهه غربی و مسیر فرود از جبهه جنوبی کافره می‌باشد. مسیر قله سنگی و ریزشی بوده و شیب مسیر نیز زیاد می‌باشد. در این مسیر پاکوب مشخصی وجود ندارد و لازم است بهترین راه برای صعود و همینطور فرود انتخاب شود. ابتدای یال را که زمین خاکی می‌باشد صعود کرده و پس از رسیدن به سنگ‌ها از یک دهلیز پر شیب صعود می‌کنیم.

در مسیر صعود ترجیحا از روی گرده‌های سنگی و با دست به سنگ حرکت می‌کنیم. انتهای این یال به یک قله فرعی رسیده و با عبور از یک مسیر تیغه‌ای، قله کافره را صعود می‌کنیم.

هوای قله آفتابی بود و باد ملایمی می‌وزید و دماسنج ۱۷ درجه سانتیگراد را نشان می‌داد. همچنین هوا صاف و بدون غبار بود و قله‌های دوردست نیز به خوبی قابل رویت بود. بر فراز قله به استراحت و تماشای قله‌ها و مناظر زیبای اطراف پرداختیم و پس از عکاسی به سمت پایین سرازیر شدیم.

مسیر برگشت را از میان دهلیزهای جبهه جنوبی که پرشیب و ریزشی است انتخاب کردیم. برای فرود مسیرهایی انتخاب می‌شد که کمترین درگیری با سنگ بوجود بیاید.

پس از رسیدن به گردنه کافره، به سمت گردنه شیورکش بازگشتیم. در ادامه، از گردنه تا روستا برخلاف مسیر صعود از روی یال حرکت نکرده و همانطور که در تصویر مسیر برنامه نیز دیده می‌شود به سمت دره سمت چپ ارتفاع کم کردیم. کف دره نزدیک محلی که برای استقرار گله‌ها و چوپان است به یک چشمه رسیده و حسابی آب می‌خوریم و حدود نیم ساعت نیز برای نماز توقف می‌کنیم.

از اینجا به بعد در مسیر پاکوب به سمت روستا حرکت کرده و در پایان پاکوب به رودخانه می‌رسیم. پس از رسیدن به رودخانه از کنار آن و در جهت حرکت آب مسیر را ادامه می‌دهیم تا به جاده خاکی می‌رسیم. بخش‌های پایانی مسیر را نیز در هوای تاریک طی می‌کنیم تا به محل پارک ماشین رسیده و این برنامه دلچسب را به پایان می‌رسانیم…

نکات:

۱- اجرای یک روزه این برنامه جزء صعودهای استقامتی و سرعتی بوده و به توان جسمانی متوسط به بالا نیاز دارد.

۲- کافره یک قله سنگی، ریزشی و پرشیب می‌باشد که صعود آن نیاز به مهارت دست به سنگ دارد.

۳- ابزار فنی لازم در این برنامه طناب انفرادی و کارابین پیچ می‌باشد. چون در عبور از گرده سنگی با توجه به ریزشی بودن آن ممکن است با ریزش و شکستن سنگ، مسیر تغییر کرده و نیاز به ابزار حمایت باشد.

۴- در این برنامه در مسیر رفت و برگشت روی هم بیش از ۱۸ کیلومتر مسافت طی شد.

۵- دسترسی به آب در بخش‌های مختلف مسیر وجود دارد. بجز مواردی که در گزارش اشاره شد یک چشمه در گردنه کافره کاسونک و همینطور یک چشمه بعد از گردنه شیورکش به سمت گردنه کافره وجود دارد.

۶- به علت اینکه در بیشتر مسیر پاکوب وجود ندارد، توصیه می‌شود جی‌پی‌اس همراه گروه باشد تا بتوان در صورت نیاز و در شرایط خاص از آن استفاده کرد.

قله دماوند صعود از جبهه غربی، ۲۰ و ۲۱ مرداد ۹۵

قله دماوند با ارتفاع ۵۶۷۰ متر، بلندترین قله ایران زمین در البرز مرکزی، در جنوب استان مازندران و شمال شرق استان تهران واقع شده است.

اگرچه در منابع و گزارش‌های کوهنوردان مسیرهای متنوعی برای صعود به قله دماوند گزارش شده است، ۴ مسیر جبهه جنوبی، جبهه شمالی، جبهه شمال شرقی و جبهه غربی مسیرهای رایج‌تری برای صعود به این قله می‌باشند. در تمامی مسیرهای اصلی پناهگاه‌هایی احداث شده است که می‌توان در مسیر جنوبی به بارگاه سوم در ارتفاع ۴۱۵۰ متر، در مسیر شمال شرقی به پناهگاه تخت فریدون در ارتفاع ۴۳۲۰ متر، در مسیر غربی به پناهگاه سیمرغ در ارتفاع ۴۲۰۰ متر و در مسیر شمالی به دو جانپناه در ارتفاع‌های ۳۸۵۰ و ۴۸۰۰ متر اشاره کرد. البته ارتفاع این پناهگاه‌ها در منابع مختلف اندکی متفاوت گزارش شده است. در منابع و گزارشهای مختلف اطلاعات متنوعی درباره دماوند، شهرها و روستاهای اطراف آن، رودخانه‌های اطراف، پوشش گیاهی و جانوری، یخچالها و … وجود دارد که به جهت تکرار زیاد از ذکر آن خودداری کرده و در صورت تمایل می‌توانید به این منابع مراجعه کنید.

جبهه غربی دماوند
جبهه غربی دماوند

با توجه به اینکه هدف ما در این برنامه صعود از جبهه غربی بود، در اینجا بیشتر به مسیر غربی و ویژگی‌های آن می‌پردازیم. اولین مسئله اینکه در ابتدای مسیر صعود و در نزدیکی آن شهر یا روستایی وجود ندارد و نزدیکترین محل به آن، روستای پلور با یک جاده خاکی نامناسب و با بیش از ۲۰ کیلومتر فاصله قرار دارد. همانطور که اشاره شد جانپناه سیمرغ در مسیر صعود قرار دارد و معمولا بعنوان محل شبمانی انتخاب شده و صبح روز بعد حرکت به سمت قله آغاز می‌شود. از جانپناه تا قله شیب متوسط مسیر نسبتا زیاد است که در برخی قسمت‌ها شیب مسیر کم و در برخی قسمت‌ها مثل قسمت‌های انتهایی شیب مسیر زیاد می‌شود. همچنین با مسیر متنوعی شامل عبور از روی صخره‌ها و دست به سنگ‌های ساده و همچنین صعود از شن اسکی در شیب زیاد  که انرژی‌بر است مواجه خواهید شد. نکته دیگر اینکه با باد غالب منطقه که از غرب می‌وزد روبرو خواهید شد و از طرف دیگر از آنجا که از یال غربی صعود می‌کنید تا نیمه‌های روز از آفتاب خبری نیست که این دو باعث می‌شود در روز صعود سرمای بیشتری را تجربه کنید.

معمولا کوهنوردانی که برای اولین بار قصد قله دماوند را می‌کنند جبهه جنوبی را برای صعود انتخاب می‌کنند. اما برای من بعنوان یه قله اولی صعود از جبهه غربی رقم خورد..

شرح برنامه:
روز اول: چهارشنبه ۲۰ مرداد ۹۵

مطابق قرار به همراه سرپرست محترم و سایر همنوردان در گروه کوهنوردی شهید ورکش به قصد صعود به قله دماوند از جبهه غربی، ساعت ۵:۱۵ از مقابل متروی تهرانپارس به سمت جاده هراز حرکت کردیم. پس از توقف کوتاهی در امامزاده هاشم ساعت ۷ صبح به قرارگاه فدراسیون در پلور رسیدیم. از آنجا که بخش زیادی از مسیر تا پارکینگ سیمرغ خاکی و ناهموار است چندین نیسان در محل قرارگاه برای انتقال کوهنوردان وجود دارد. البته گروه ما با خودروی شخصی سرپرست و یکی از همنوردان این مسیر را طی کرد که جا دارد از این دوستان تشکر کنیم. در ادامه مسیر و پس از گذشتن از قرارگاه به یک دو راهی می‌رسیم که جاده سمت راست به سمت رینه و مسیر مستقیم که مورد نظر ماست به سمت سد لار می‌رود.

از مسیر کنار جاده سد لار به ابتدای محدوده محیط بانی و محدوده محافظت شده می‌رسیم که یک نگهبانی در ابتدای آن قرار دارد. با اینکه محیط بانی از ساعت ۸:۰۰ کار خود را شروع می‌کند و قبل از آن به سختی اجازه تردد می‌دهد، نیم ساعت زودتر مسیر را برای عبور گروه ما باز می‌کنند.

در ادامه و مقداری جلوتر و پس از چند سیاه چادر عشایر، از جاده سمت راست که به سمت بالا می‌رود به سمت دشت ورارو رفته و با گذر از این راه پر فراز و نشیب و سنگلاخی در ساعت ۸:۳۰ به دو راهی پارکینگ سیمرغ و چاک اسکندر می‌رسیم. با توجه به اینکه امکان جلو رفتن با این ماشین‌ها وجود نداشت نرسیده به پارکینگ توقف کرده و آماده حرکت به سمت پناهگاه می‌شویم.

از آنجا که کوله‌ها سنگین است و همینطور با توجه به توانمندی افراد، سرپرست اعضا را از همان ابتدای مسیر به دو گروه تقسیم می‌کند تا همه بدون مشکل خود را به پناهگاه برسانند. به همراه گروه اول ساعت ۸:۴۵ از پارکینگ به سمت پناهگاه سیمرغ حرکت می‌کنیم. در مسیر پاکوب با یه شیب ملایم حرکت می‌کنیم. بطوریکه دشت ورارو در پشت سر و سد لار در سمت راست ما قرار دارد و دیده می‌شود.

هوا صاف و آفتابی همراه با نسیم ملایمی است که بطور متناوب شدت آن کم و زیاد می‌شود. در مسیر حرکت سنگ‌های ریز و درشت آتشفشانی وجود دارد که در برخی قسمتها مجبور به عبور از روی آنها می‌شویم. در طول مسیر در محل‌های مختلف نشانه گذاری شده و بر روی سنگ‌های بزرگ به سمت پناهگاه فلش کشیده شده است.

در ادامه پاکوب و قبل از پناهگاه از یک مسیر پر شیب بصورت زیگزاگ بالا می‌رویم. حالا پناهگاه در مقابل ما قرار دارد. از آنجا که گروه‌های دیگر در مسیر قرار دارند از گروه جدا شده و سریعتر خود را به پناهگاه می‌رسانم تا حتی الامکان برای گروه داخل پناهگاه جا بگیرم. البته نگرانی وجود ندارد و برای همه افراد گروه چادر همراه داریم. ساعت ۱۲:۱۵ به پناهگاه سیمرغ می‌رسم و خوشبختانه برای گروه داخل پناهگاه جا رزرو می‌کنم. سایر همنوردان نیز به تدریج خود را به پناهگاه می‌رسانند. پناهگاه و اطراف آن چندان شلوغ نبود. گروهی از اراک صعود کرده بودند و قصد بازگشت داشتند و بجز گروه ما، گروه‌هایی از تهران و اصفهان برای صعود فردا در پناهگاه حضور داشتند.

IMG_3620
پناهگاه سیمرغ

تا فردا زمان مناسبی برای استراحت و هم هوایی در اختیار داریم. پس از ناهار و مقداری استراحت ساعت ۱۷:۰۰ برای هم هوایی حدود یک ساعت پیمایش داشتیم و ارتفاع گرفتیم و مجددا به پناهگاه بازگشتیم. سپس برای فردا کوله‌های حمله را آماده کرده و پس از شام در ساعت ۲۱:۴۵ خوابیدیم.

IMG_3626

روز دوم: پنجشنبه ۲۱ مرداد ۹۵

همانطور که سرپرست شب گذشته اعلام کرده بود همه اعضا ساعت ۴:۰۰ صبح و پس از یه خواب خوب بیدار شده و آماده حرکت می‌شوند. صبحانه مختصری میل می‌شود و پس از نماز، گروه ساعت ۵:۳۰ حرکت خود را آغاز می‌کند.

مسیر صعود از پناهگاه سیمرغ تا قله
مسیر صعود از پناهگاه سیمرغ تا قله

همانطور که در تصویر بالا مشاهده می‌کنید و با رنگ قرمز مشخص شده است، مسیر عمومی حرکت ما به سمت قله از یال سمت چپ یخچال غربی دماوند می‌باشد. گروه حرکت خود را از مسیر بالای پناهگاه شروع می‌کند. همانطور که مشاهده می‌کنید یک رگه سنگی در سمت چپ یخچال غربی وجود دارد. مسیر حرکت ما بر روی پاکوب و حتی الامکان بر روی این مسیر سنگی و در برخی قسمتها که امکان حرکت از روی سنگها وجود ندارد از سمت چپ آن می‌باشد. در صورتیکه کسی نخواهد از مسیر سنگ صعود کند می‌تواند از سمت چپ آن که در برخی قسمت‌ها شن اسکی است صعود کند. خوشبختانه گروه ما در پیمایش این مسیر سنگی و برخی دست به سنگ‌های کوچک و ساده آن مشکل خاصی ندارد و به حرکت خود در مسیر ادامه می‌دهد.

اگرچه تا ساعت ۹:۳۰ از آفتاب خبری نبود ولی هوا مطابق پیش بینی برخی از سایتها باد چندانی نداشت و همین باعث شده بود هوا چندان سرد نباشد. اگرچه گروه حرکت خود را با سرعت مناسبی آغاز کرده بود اما به دلیل افزایش ارتفاع و از دست رفتن توان برخی افراد، به مرور سرعت گروه کاهش پیدا کرد.

حدود ساعت ۱۰:۳۰ در حالیکه از ارتفاع ۵۰۰۰ متر گذشته بودیم، سرپرست برنامه به من و یکی از همنوردان اجازه داد که از گروه جدا شده و با سرعت بیشتری به سمت قله حرکت کنیم. در ادامه مسیر در برخی نقاط گازهای گوگردی از زمین خارج می‌شود که نوید نزدیک بودن ما به قله را می‌دهد. از اینجا به بعد هرچه ارتفاع می‌گیریم بر شیب مسیر افزوده شده و در برخی قسمتها مسیر شن اسکی می‌شود. بطوریکه در زیر قله شیب زیاد در آن ارتفاع و شن اسکی بودن مسیر، حرکت را مشکل می‌کند. به لطف خدا من و همنورد خوبم به نمایندگی از همه اعضای گروه ساعت ۱۲:۴۵ بام ایران را صعود کردیم.

بر فراز دماوند
بر فراز دماوند

هوای قله صاف و بسیار مطبوع و عالی بود و سرعت باد هم زیاد نبود. برای بار اول بود که دماوند را صعود می‌کردم و برای همین به تماشای قسمتهای مختلف و عکس‌برداری از آنها پرداختم. کاسه قله پر از برف بود و خاک و سنگ‌های اطراف آن تحت تاثیر گازهای گوگردی به رنگ زرد درامده بود…

بالاخره ساعت ۱۳:۳۰ از همان جبهه غربی به سمت پایین سرازیر شدیم. مسیر فرود اندکی با مسیر صعود تفاوت داشت. با طی کردن پاکوب زیر قله که اغلب شن اسکی می‌باشد دیگر به روی سنگ‌ها نرفته و اندکی به سمت راست تراورس کردیم. مسیر پرشیبی به سمت پایین پیش روی ما قرار دارد که اگرچه ابتدای آن پاکوب مشخصی ندارد و مسیر سنگلاخی می‌باشد، اما با دقت بیشتر از مسیر مناسب به سمت پاکوب شن اسکی که مقداری پایین‌تر دیده می‌شود حرکت می‌کنیم. با رسیدن به مسیر شن اسکی ادامه مسیر آسان‌تر می‌شود. در ادامه مسیر با بقیه اعضای گروه که تا ارتفاع ۵۴۰۰ متری صعود کرده بودند و در مسیر بازگشت قرار داشتند برخورد کرده و به همراه هم مسیر را به سمت پناهگاه ادامه دادیم. پس از یک دست به سنگ کوچک و در ادامه راه، در حالیکه گوشه‌ای از یک یخچال در ادامه این مسیر مشاهده می‌شد مقداری به سمت چپ رفته و بر روی مسیر سنگی مسیر را ادامه دادیم تا با یخچال مواجه نشویم. از اینجا نیز به دستور سرپرست از گروه جدا شده و سریعتر به سمت پناهگاه حرکت کردم. ادامه مسیر از روی سنگ و متمایل به سمت راست آن تا پناهگاه پاکوب و مشخص بود. در حالیکه در اطراف پناهگاه مملو از جمعیت بود و بیش از ۵۰ چادر نصب شده بود در ساعت ۱۷:۱۵ به پناهگاه رسیدم. سایر اعضا در دو گروه در ساعت ۱۸:۳۰ و ۱۹:۰۰ خود را به پناهگاه رساندند.

بازگشت به پناهگاه
بازگشت به پناهگاه

پس از مقداری استراحت و جمع کردن وسایل و کوله‌ها، با موافقت سرپرست به همراه دو نفر از همنوردان شبانه به سمت پارکینگ سیمرغ حرکت کردیم و حدود ساعت ۲۲:۰۰ به پارکینگ رسیدیم و مسیر بازگشت را در پیش گرفتیم. از آنجا که در ساعت کاری تعیین شده به نگهبانی نرسیده بودیم با چک کردن ماشین و مدارک به ما اجازه خروج دادند. در حالیکه به سمت پلور و تهران حرکت می‌کردیم خدای مهربان را بخاطر حضور در این برنامه خوب و کسب تجربه‌های جدید شکر می‌کردم.. گروه دوم نیز شب را استراحت کرده و صبح به سمت پارکینگ حرکت می‌کنند..

شبمانی روی قله توچال، ۱۴ و ۱۵ مرداد ۹۵

آخرین پیش برنامه در نظر گرفته شده برای برنامه دماوند، شبمانی بر روی قله توچال به همراه همنوردان گروه کوهنوردی شهید ورکش، در برنامه صعود از سه جبهه و شبمانی روی قله توچال بود. مسیر صعود گروه ما از شیرپلا و سنگ سیاه بود که همه اعضا بطور کامل و بدون مشکل خاصی صعود کردند. صبح برنامه هوا صاف و گرم و بعدازظهر نیمه ابری و خنک بود و برای مدتی بارش داشتیم. بر روی قله نیز تا صبح هوا سرد و همراه با وزش باد بود که بطور متناوب شدت آن کم و زیاد می‌شد.

پس از صعود اعضای گروه با کمک هم به نصب چادرها در محل مناسب بر روی قله اقدام کردند. صبح نیز با طلوع آفتاب و روشن شدن هوا و پس از صرف صبحانه چادرها و وسایل جمع و به سمت ایستگاه۷ حرکت کردیم..

از نکات این برنامه می‌توان به تمرین کوله کشی سنگین و یک تجربه شبمانی برای همنوردان جدید و همچنین هم‌هوایی در ارتفاع نزدیک به جانپناه سیمرغ اشاره کرد.

پیمایش شبانه خط الراس توچال از مسیر لزون، ۷ و ۸ مرداد ۹۵

از اونجایی که شاید در هفته‌های آتی برنامه دماوند رو در پیش داشته باشیم، برنامه خط الراس توچال میتونه یه برنامه آماده‌سازی مناسب باشه که میشه داخل تهران اجرا کرد. البته با توجه به گرمای هوا اجرای این برنامه به شب موکول شد. این برنامه از پارک جمشیدیه به سمت پناهگاه کلکچال و سپس منطقه پیازچال و در ادامه از گردنه پیازچال به سمت خط الراس که تا قله امتداد دارد اجرا شد. تمام مسیر صعود بصورت شبانه طی شد و پس از استراحت در قله، همزمان با طلوع آفتاب بازگشت از همان مسیر انجام شد. در طول اجرای برنامه غالبا با یه هوای خنک و مطبوع مواجه بودیم که البته در مسیر خط الراس به سرمای هوا اضافه شد و باد هم وزیدن گرفت.

و نکته آخر اینکه، صحنه‌های فوق‌العاده‌ای که با طلوع آفتاب در کوهستان تشکیل میشه معمولا مورد علاقه هر کوهنوردی هست و من هم از قبل برنامه تو فکر همین لحظه‌ها بودم که به لطف خدا مشاهده این منظره‌ها هم قسمتمون شد.

این برنامه از مجموعه برنامه‌های اجرا شده در گروه کوهنوردی شهید ورکش بود که مشخصاتش رو میتونید اینجا ببینید.

قله خاتون بارگاه، ۱ مرداد ۹۵

درباره قله خاتون بارگاه:

قله خاتون بارگاه با ارتفاع ۳۸۷۰ متر در البرز مرکزی و شمال روستای گرمابدر فشم قرار دارد. این قله بر روی خط‌ الراسی قرار دارد که از غرب با قله‌های گیزنو، خرسنگ‌ها، جانستون، گردنه ورزآب، قله برج وتیغه‌های ژاندارک تا قله‌های خلنو امتداد می‌یابد و از شرق به قله اشتر و گردنه یونه‌زا در جنوب دشت لار می‌رسد.

برای صعود به این قله مسیرهای مختلف خط‌ الراسی که به آن اشاره شد را می‌توان انتخاب کرد. شاید متداول‌ترین مسیر صعود این قله از گردنه یونه‌زا باشد. برای صعود از این مسیر لازم است از طریق جاده فشم به روستای گرمابدر رفته و از روستا تا گردنه یونه‌زا را پیمایش کرد. سپس از گردنه به سمت شمال و ابتدای خط الراس صعود کرده و پس از صعود به قله اشتر خط‌ الراسی طولانی و در بعضی قسمت‌ها سنگی و تیغه‌ای را به سمت غرب تا قله خاتون بارگاه ادامه داد. بجز این مسیرهای خط‌ الراسی، می‌توان از چند یالی که در جنوب این قله وجود دارد برای صعود استفاده کرد. این یالها پرشیب، در برخی قسمتها ریزشی و شاید در برخی از آنها نیاز به دست به سنگ مختصری باشد.

زمان‌بندی برنامه:

۶:۱۵ حرکت از تهران

۷:۱۰ محیط بانی گرمابدر

۷:۲۵ حرکت از درب محیط‌بانی

۸:۱۵ ابتدای یال صعود

۹:۳۵ توقف برای صبحانه به مدت نیم ساعت

۱۰:۲۵ صعود یال اول

۱۲:۲۰صعود یال دوم و رسیدن به خط‌الراس

۱۲:۴۵ صعود به قله خاتون بارگاه

۱۴:۰۰ فرود از قله

۱۶:۴۵ پایان برنامه

شرح برنامه:

در این برنامه به همراه دوستان خوبم از گروه کوهنوردی شهید ورکش و به سرپرستی آقای عباس کلهر به قصد صعود قله خاتون بارگاه عازم روستای گرمابدر فشم شدیم. مطابق پیش بینی هواشناسی روز بشدت گرمی در انتظار تهران بود و همین مسئله یکی از عواملی بود که برنامه امروز در خارج تهران و در این منطقه برنامه ریزی شود.

طبق برنامه سرپرست محترم، با توجه به اینکه محدودیت زمانی و یا آب و هوایی برای صعود نداریم این برنامه را با یک سرعت متوسط اجرا می‌کنیم. مسیری که برای صعود انتخاب شده بود یکی از یال‌های جنوبی قله بود. پس از پارک خودرو مقابل محیط بانی گرمابدر و برداشتن آب از چشمه مقابل محیط‌ بانی و آماده سازی کوله‌ها مسیر جاده خاکی که به سمت گردنه یونه‌زا امتداد دارد را در یک هوای مطبوع در پیش می‌گیریم.

مسیر صعود و فرود اجرا شده در این برنامه
مسیر صعود و فرود اجرا شده در این برنامه

با عبور از دو تک درخت تک و تنها که با فاصله کمی از هم و در داخل دره سمت راست جاده قرار دارند به یک زنجیر قدیمی برای مسدود کردن جاده بر می‌خوریم. در همینجا بر روی یال سمت چپ جاده که به سمت شمال امتداد دارد ارتفاع می‌گیریم. در حالیکه بر روی یال حرکت می‌کنیم دیواره خاتون بارگاه در سمت شرق ما خودنمایی می‌کند و در انتهای یال نیز سنگها و صخره‌های بزرگ مشاهده می‌شود.

اگرچه در ابتدای مسیر با یک شیب ملایم مواجه هستیم اما هرچه ارتفاع می‌گیریم بر شیب دامنه افزوده می‌شود. بعد از ساعتی پیمایش و در قسمتهای انتهایی یال در سایه یک سنگ بزرگ برای صبحانه توقف می‌کنیم. سپس قسمت‌های باقیمانده این یال که حالا شیب زیادی در حدود ۴۵ درجه پیدا کرده است را از میان سنگها طی کرده و به یک منطقه نسبتا مسطح می‌رسیم. از اینجا ارتفاعی در مقابل ما قرار دارد که خط الراس در انتهای آن از شرق به غرب قابل مشاهده است و قله خاتون بارگاه در مسیر خط الراس و در شمال غربی ما دیده می‌شود.

با عبور از محلی که برای نصب چادر اطراف آن سنگ‌چین شده است، به سمت یال پیش رو حرکت کرده و مجددا ارتفاع می‌گیریم. این‌بار نیز مشابه یال اول با یک یال پرشیب مواجه هستیم که از میانه آن تا خط الراس، شیب بالای ۴۰ تا ۴۵ می‌باشد. از آنجا که بخشهایی از مسیر شن اسکی می‌باشد مناسب است در انتخاب مسیر صعود دقت شده و حتی الامکان از این مسیرها اجتناب شود. انتهای این یال به خط الراس رسیده و حالا پس از مدت کوتاهی پیمایش خط الراسی به سمت غرب، قله خاتون بارگاه صعود می‌شود.

مسیر خط الراس تا قله خاتون بارگاه
مسیر خط الراس تا قله خاتون بارگاه

در جنوب خاتون بارگاه قله‌های پیرزن کلون، شیورکش و در دوردست مهرچال، قله کاسونک در جنوب شرقی، دماوند در سمت شرق، خط الراس دوخواهرون و قله‌های آن در شمال شرقی، آزادکوه در شمال غربی و همچنین خرسنگها، جانستون و خلنو در سمت غرب و توچال در جنوب غربی مشاهده می‌شود.

از آنجا که هوا بر روی قله خنک، مطبوع و نیمه ابری بوده و زمان به مقدار کافی در اختیار داریم، مدت زیادی بر روی قله به استراحت، خوردن خوراکی و لذت از مناظر زیبای اطراف سپری کردیم. در این فاصله سرپرست برنامه به تشریح قله‌ها و ارتفاعات اطراف پرداخت.

پس از عکاسی آماده فرود از قله شدیم. مسیری که برای فرود در نظر گرفته شده بود یال جنوبی قله بود. نزدیک به قله و ابتدای مسیر فرود سنگ‌های بزرگ و صخره‌ای وجود دارد که باید مسیر را از میان سنگ‌ها پیدا کرد. حرکت ما از میان سنگ‌ها و متمایل به سمت چپ بوده و نیازی به دست به سنگ نمی‌باشد. همچنین بخش کوتاهی از مسیر بر روی شن اسکی و با سرعت طی می‌شود.

مسیر فرود، یال جنوب قله
مسیر فرود، یال جنوب قله

با عبور از قسمت‌های صخره‌ای و سنگی ابتدای مسیر که بسیار پر شیب نیز می‌باشد، از مقدار شیب مسیر نیز کاسته شده و جاده خاکی گرمابدر مشاهده می‌شود. در ادامه مسیر، در پایین یال و سمت چپ آن دو دره دیده می‌شود که مسیر حرکت خود را به سمت دره سمت راست تنظیم می‌کنیم.

با عبور از محدوده سر سبزی که چشمه کم آبی در کنار آن جاری می‌باشد و از مسیر پاکوب به سمت انتهای دره که به جاده خاکی گرمابدر در نزدیکی روستا می‌رسد حرکت می‌کنیم. در این مسیر چند باری لازم می‌شود از رودخانه کم آب جاری در دره عبور کنیم.

از اینجا که به جاده رسیده‌ایم تا ابتدای محدوده محیط بانی که خودرو را پارک کرده‌ایم راه چندانی باقی نیست. در انتهای مسیر هوا به شدت گرم شده بود و پایان برنامه را به ما نشان می‌داد…

قله کلکچال از مسیر گلابدره، ۱۷ تیر ۹۵

مسیر رفت: گلابدره، چشمه وزباد، پناهگاه کلکچال، گردنه لوپهنه، قله کلکچال

۷:۳۰ حرکت از گلابدره، پیمایش مسیر دره تا چشمه وزباد

۸:۵۰ چشمه وزباد، بالاتر از چشمه مسیر پاکوبی وجود دارد که ابتدا به سمت شرق و سپس به سمت شمال امتداد دارد. با پیمایش این مسیر پناهگاه کلکچال مشاهده می شود.

۹:۳۰ پناهگاه کلکچال، نیم ساعت استراحت برای صبحانه

۱۰:۰۰ حرکت به سمت قله

۱۰:۵۵ گردنه لوپهنه، پنج دقیقه استراحت

۱۱:۵۵ قله کلکچال

مسیر برگشت: قله کلکچال، پیازچال، گردنه لوپهنه، پناهگاه کلکچال، پارک جمشیدیه

۱۲:۲۰ فرود به سمت گردنه پیازچال و برگشت از مسیر پیازچال

۱۳:۰۰ گردنه لوپهنه

۱۳:۳۵ پناهگاه کلکچال

۱۴:۴۵ حرکت به سمت پارک جمشیدیه

۱۶:۰۰ پارک جمشیدیه